Wszystko, co musisz wiedzieć na temat tarczycy

Strony

Najnowsze wpisy

Kategorie

Facebook

Najpopularniejsze tagi:

akupresura na tarczycę akupunktura a tarczyca badania poziomu hormonów tarczycy badania tarczycy choroba Gravesa-Basedowa choroby skóry a tarczyca choroby tarczycy choroby tarczycy a ciąża Choroby tarczycy u dzieci cohorby tarczycy dieta w niedoczynności tarczycy działąnie hormonów tarczycy funkcje tarczycy gruczolak toksyczny gruczoły przytarczyczne hormony tarczycy jod jod a choroby tarczycy jod a praca tarczycy leczenie chorób tarczycy leczenie niedoczynności tarczycy leczenie tarczycy nadczynność tarczycy nadwaga a tarczyca niedoczynność tarczycy objawy objawy chorób tarczycy objawy nadczynności tarczycy ostre zapalenie tarczycy O tarczycy otyłość a niedoczynność tarczycy poprawa pracy tarczycy powiększenie tarczycy przełom tarczycowy rodzaje wola tarczyca tarczyca a menopauza tarczyca a nadwaga tarczyca a wypadanie włosów tarczyca potrzebuje jodu thyromine Wole wypadanie włosów a tarczyca zdrowa tarczyca zioła na tarczycę

Ostatnio komentowane

Kobiety, znacznie częściej niż panowie, mają problem z prawidłowym funkcjonowaniem tarczycy. To zaś może skutkować nadczynnością, jak i niedoczynnością gruczołu tarczowego. Szczególnie ta druga kwestia jest istotna dla wszystkich, którzy planują potomstwo. Warto bowiem wiedzieć, że zaburzenia w funkcjonowaniu pracy tarczycy związane z niedostateczną produkcją hormonów tarczycowych mogą powodować problemy z płodnością. Wystarczy jednak podjąć odpowiednie leczenie, by problem ten wyeliminować.

Wpływ niedoczynności na płodność

Niedostateczna ilość wydzielanych hormonów tarczycy: trójjodotyroniny i tyroksyny może doprowadzić do niepłodności kobiet i mężczyzn.

U panów chorujących na niedoczynność znacznie obniża się jakość plemników. A jak wiadomo, „gorsze” plemniki to sporo mniejsze prawdopodobieństwo zapłodnienia.  Skąd to się bierze? Co prawda nie został jeszcze wyjaśniony, w jakim mechanizmie hormony tarczycy wpływają na płodność, jednakże wiadomo, że pogorszenie jakości plemników może być spowodowane niedoborem hormonów.

U kobiet sprawa jest już nieco bardziej rozjaśniona. Uważa się bowiem, że nieprawidłowości w produkcji hormonów tarczycy odpowiadają za nieregularne cykle miesiączkowe i ograniczone owulacje. A jak wiadomo, tylko w chwili jajeczkowania istnieje szansa na zapłodnienie. Warto także wiedzieć, że niedostateczna ilość wydzielanych hormonów może odpowiada za wzmożone wydzielanie prolaktyny. Jednocześnie może też dojść do skrócenia drugiej fazy cyklu, czego efektem jest uniemożliwienie zagnieżdżenia się zarodka w jamie macicy.

Jak zdiagnozować niedoczynność tarczycy?

Jeżeli pojawiają się problemy z zajściem w ciążę, warto wziąć zatem pod uwagę ewentualność, jaką jest niedoczynność tarczycy. By ją zdiagnozować wystarczy wykonać badanie polegające na oznaczeniu poziomu hormonów we krwi. Badając stan tarczycy oznacza się poziom TSH (hormon tyreotropowy, który jest wytwarzany przez przysadkę mózgową kontrolującą pracę tarczycy), fT4 (wolnej tyroksyny), fT3 (wolnej trójjodotyroniny).

Mając wyniki badań, bardzo łatwo można stwierdzić, czy to niedoczynność tarczycy jest przyczyną problemów z płodnością. Patrz: Wyniki badań tarczycy – jak je interpretować.

Osoby narażone na niedoczynność tarczycy

Na niedoczynność tarczycy, która z kolei ma ogromny wpływ na płodność, najbardziej narażone są osoby, które posiadają wysoki poziom przeciwciał tarczycy. Znacznie rzadziej niedoczynność tarczycy związana jest z zaburzeniami prawidłowego funkcjonowania przysadki.

Warto także mieć świadomość, że niedoczynność tarczycy może być spowodowana leczeniem nadczynność tarczycy bądź chirurgicznym usunięciem gruczołu tarczowego.

By doszło do zapłodnienia…

Jeżeli chcemy, by nasza płodność znacznie się poprawiła, koniecznością jest odpowiednie leczenie tarczycy. Związane jest ono z podawaniem substytutów hormonów tarczycowych. Jeśli dojdzie do wyrównania poziomu tyroksyny i trójjodotyroniny, płodność powróci do normy.

Gdy kobieta zachodzi w ciążę…

Gdy kobieta borykająca się z niedoczynnością tarczycy wreszcie zajdzie w ciążę, wówczas koniecznością jest wybranie takiego specjalisty, który będzie kontrolował prawidłowy jej przebieg. Bardzo ważna jest ścisła współpraca również z endokrynologiem. A to dlatego, że w czasie ciąży jeszcze bardziej konieczna jest prawidłowa suplementacja hormonów. To zaś związane jest z koniecznością dostarczania odpowiedniej ilości hormonów tarczycowych dziecku, by w ten sposób zapobiec wrodzonej niedoczynności tarczycy.

Warto jednocześnie mieć na uwadze fakt, że u ciężarnych kobiet chorujących na niedoczynność tarczycy zwiększa się ryzyko poronień i powikłań ciążowych. Nie należy jednak martwić się „na zapas”, bowiem ścisła opieka doświadczonych specjalistów jest w stanie zapobiec niepożądanym działaniom. Ważne jest jednak ścisłe stosowanie się do wskazówek lekarzy.

Choć choroby tarczycy zwykle charakterystyczne są dla kobiet dorosłych, zdarzają się sytuacje, kiedy to dzieci mają problem z prawidłowo pracującym gruczołem tarczowym. A trzeba pamiętać że odpowiedni poziom hormonów tarczycowych: tyroksyny i trójjodotyroniny ważny jest w każdym wieku. Ich niedobory mogą prowadzić do poważnych schorzeń, szczególnie u dzieci. Warto więc wiedzieć, jakie mogą być następstwa zaburzeń w prawidłowym funkcjonowaniu tarczycy.

Hormony tarczycy u dzieci

Warto wiedzieć, że hormony tarczycy: trójjodotyronina (t3) oraz tyroksyna (t4) odpowiadają za szybkość przemiany materii. Ich zadanie polega także na regulowanie temperatury ciała, wpływają korzystnie na kondycję skóry. U dzieci dodatkowo hormony te odpowiadają za proces wzrostu zachodzący w okresie dojrzewania. Mają wpływ również na rozwój układu nerwowego. Nie jest trudno sobie wyobrazić co by było, gdyby doszło do zaburzenia w wydzielaniu się któregoś z tych niezwykle ważnych hormonów.

Skutki niedoboru hormonów

Skutkiem niedoboru hormonów u dzieci jest oczywiście niedoczynność tarczycy. Nie zawsze ma ona charakter nabyty. Zdarzają się sytuacje, kiedy choroba ta jest wrodzona. Niekiedy też niedoczynność tarczycy powoduje powstawanie innych chorób, między innymi żółtaczki. Co warto o tych schorzeniach wiedzieć?

Gdy niedoczynność tarczycy jest wrodzona

Wrodzona niedoczynność tarczycy uznawana jest za wadę rozwojową polegającą na niedorozwoju gruczołu tarczowego. U rozwijającego się w łonie matki dziecka ciężko stwierdzić tę chorobę, a to dlatego, że tarczyca matki produkuje taką ilość hormonów, by wystarczyło i dla niej samej, i dla dziecka. Dopiero po porodzie zaczynają pojawiać się pierwsze objawy, które świadczą o wrodzonej niedoczynności tarczycy.

W takiej sytuacji dochodzi do nagłego zahamowania wzrostu fizycznego oraz rozwoju psychicznego. Dziecko przestaje rosnąć, znacznie później niż rówieśnicy zaczyna wstawać i chodzić. Zaburzona zostaje również mowa. W późniejszych latach osoby cierpiące z powodu wrodzonej niedoczynności tarczycy charakteryzują się krępą budową ciała, sporych rozmiarów głową osadzoną na krótkiej szyi. Język jest duży, nie mieści się więc w ustach.

Skutki wrodzonej niedoczynności tarczycy są bardzo poważne. Wczesne wykrycie choroby i podawanie odpowiednich leków jest w stanie przynieść znaczną poprawę.

Z tego też powodu coraz bardziej popularne stają się specjalistyczne programy służące do wczesnego wykrywania niedoczynności tarczycy o charakterze wrodzonym. Badanie takie polega na pobraniu kropli krwi z pięty noworodka (między 3. a 5. dniem życia) w celu oznaczenia poziomu TSH. Jeżeli uzyskany wynik nie jest prawidłowy, wówczas prawdopodobieństwo wystąpienia choroby tarczycy jest duże. W takiej sytuacji koniecznością jest wykonanie badań przesiewowych, by potwierdzić lub wykluczyć wrodzoną niedoczynność tarczycy. Wówczas istnieje możliwość rozpoczęcia wczesnego leczenia (w ciągu 4 pierwszych tygodni życia), co – jak już wyżej wspomniałam – przynosi znaczną poprawę, w tym zapobieżenie upośledzenia rozwoju umysłowego.

Możliwa żółtaczka

Warto mieć świadomość, że zdarzają się przypadki przedłużającej się żółtaczki, która jest objawem niedoczynności tarczycy. Kiedy należy się niepokoić? Sygnał, że coś jest nie tak pojawia się wtedy, gdy żółtaczka utrzymuje się przez siedem kolejnych dni. Jednocześnie zwraca się uwagę, czy nie pojawiają się inne objawy mogące świadczyć o niedoczynności tarczycy. Zalicza się do nich między innymi: suchą skórę, zaparcia, trudności z oddaniem smółki, duży język, zmniejszony apetyt.

Niedoczynność tarczycy u starszaków

Niedoczynność tarczycy może pojawić się także u dzieci starszych, nie tylko noworodków. W takich przypadkach objawy choroby są zbliżone do tych, z którymi borykają się osoby dorosłe.

Warto mieć świadomość, że niedobór hormonów tarczycowych - jako że wpływają na prawidłowy rozwój dziecka – mogą odpowiadać za zaburzenie procesów dojrzewania, opóźniając je. Warto zwrócić uwagę również na nadmierną senność, szybkie przybieranie na wadze czy ciągłe uczucie zmęczenia.

Leczenie niedoczynności tarczycy u dzieci

Leczenie niedoczynności tarczycy u dzieci, podobnie jak u osób dorosłych, polega na podawaniu substytutów hormonów tarczycy. Różnica jednak polega w dawce.  Przyjmuje się, że dzieciom można podawać znacznie większe dawki.

Na koniec warto dodać, że leczenie niedoczynności tarczycy u dzieci jest leczeniem, które trwa przez całe życie.

Niedoczynność tarczycy jest chorobą związaną z nieprawidłowym funkcjonowaniem tego gruczołu. W większości przypadków zdarza się przede wszystkim u kobiet. U panów należy do rzadkości. Przyczyny zaburzeń w prawidłowym funkcjonowaniu tarczycy są różne, a co za tym idzie – objawy nie zawsze są oczywiste. Warto zatem poznać wszystkie przyczyny tej choroby, by dobrać odpowiedni sposób leczenia.

Ważna tarczyca

Tarczyca, choć jest niewielkim gruczołem wydzielania wewnętrznego, pełni w naszym organizmie ogromną rolę. To właśnie z tego powodu mówi się o nim: „mała, wielka tarczyca”. Rola tego gruczołu sprowadza się do produkowania hormonów tarczycy. Te zaś mają wpływ na prawidłowe funkcjonowanie organizmu człowieka.

Zmniejsza ilość bądź całkowity brak hormonów tarczycy: tyroksyny i trójjodotyroniny odpowiadają za niedoczynność tarczycy.

Przyczyny niedoczynności tarczycy

Niedoczynność tarczycy spowodowana jest przez wiele czynników. Przyczyny tej choroby można podzielić zasadniczo na dwie najważniejsze: spowodowane uszkodzeniem samego gruczołu, bądź uszkodzeniem części mózgu – przysadki mózgowej, odpowiedzialnej za nadzorowanie produkcji hormonów.

Brak tarczycy

Za jedną z najczęściej pojawiających się przyczyn niedoczynności tarczycy uważa się brak gruczołu tarczowego. Rzadko kiedy jest to spowodowane wrodzonym brakiem tego gruczołu. Najczęściej tarczyca jest usuwana operacyjnie, między innymi na skutek chorób krtani. Jeżeli więc nie mamy gruczołu, nie ma także możliwości wydzielania odpowiedniej ilości hormonów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Nieprawidłowa funkcja tarczycy

Wśród przyczyn tarczycy można wymienić między innymi chorobę Hashimoto. Jest ona określana także jako przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy. Proces zapalny zapoczątkowuje niszczenie komórek tarczycy przez wytworzone w organizmie przeciwciała. W efekcie dochodzi do zmniejszonej produkcji hormonów tarczycowych.

Leczenie nadczynności tarczycy

Dość często zdarza się, że niedoczynność tarczycy bierze swój początek z nadczynności, a dokładniej mówiąc – z leczenia tej choroby.

Niedoczynność jest związana z zablokowaniem czynności tego gruczołu poprzez zastosowanie radiojodu. Istotą tego rodzaju leczenia jest wychwytywanie przez tarczycę promieniotwórczego jodu, co ma zmniejszyć produkcję hormonów tarczycowych.

Niedobory jodu

Kolejną przyczyną powodującą niedoczynność tarczycy może być niedobór jodu. Wiadomo bowiem, że jod jest pierwiastkiem, który jest niezbędny, ponieważ uczestniczy w produkcji hormonów tarczycowych. A jeśli nie ma jodu, nie ma też czynników niezbędnych do prawidłowego przebiegu reakcji prowadzących do powstawania tyroksyny i trójjodotyroniny.

Z tego też powodu należy w codziennym jadłospisie dostarczać odpowiednie ilości tego pierwiastka. Nie należy jednak „przesadzać” i w drugą stronę. Nadmiar jodu może spowodować niedoczynność tarczycy poprzez blokowanie prawidłowej funkcji tego gruczołu.

Stosowanie niektórych leków

Niedoczynność tarczycy może być spowodowana stosowaniem niektórych leków. Najczęściej choroba ta spowodowana jest zażywaniem medykamentów przeznaczonych dla osób chorujących na serce.

Leki takie zawierają w swoim składzie substancje z jodem – pierwiastkiem, którego nadmiar prowadzi do zaburzenia w funkcjonowaniu gruczołu tarczowego.

Jak rozpoznać niedoczynność tarczycy?

Niedoczynność tarczycy jest chorobą, która nie daje wyraźnych objawów. Dlatego też bardzo łatwo można ją zbagatelizować, myląc chociażby ze zwykłym przemęczeniem organizmu. Warto więc wiedzieć, na jakie symptomy szczególnie zwrócić uwagę, podejrzewając niedoczynność tarczycy.

Jako że choroba ta związana jest ze zmniejszoną produkcją hormonów tarczycy, dochodzi do spowolnienia przemiany materii. W efekcie osoba chora szybko przybiera na wadze. A jak wiadomo, otyłość nie jest korzystna dla naszego zdrowia.

Niedoczynność tarczycy może być zwiastowana również poprzez ciągłe zmęczenie oraz utrzymujące się uczucie zimna. Nierzadko pojawiają się zaparcia oraz problemy ze zrzuceniem zbędnych kilogramów. Chcąc zdiagnozować niedoczynność tarczycy, warto również zwrócić szczególną uwagę na skórę (staje się sucha, gruba, woskowa) oraz włosy, które mają tendencję do wypadania (są także suche i łamliwe).

Podejrzewając niedoczynność tarczycy, warto również zwrócić uwagę na barwę głosu. W przypadku choroby związanej z niedostateczną produkcją hormonów tarczycowych dochodzi do zmiany barwy głosu – staje się niższy z charakterystyczną chrypą. Charakterystyczny jest także sposób mówienia – mowa jest bardzo powolna.

Masz problemy z nieprawidłowym funkcjonowaniem tarczycy? W wielu sytuacjach, gdy pojawia się podejrzenie występowania guzków, cyst torbieli, wówczas koniecznością, badanie poziomu stężenia hormonu tyreotropowego (THS) niewiele nam powie. Dlatego też lekarz może zlecić USG tarczycy.

Wykorzystanie badania USG tarczycy

USG tarczycy jest badaniem, które pozwala ocenić stan gruczołu tarczowego. Dzięki nowoczesnym urządzeniom można określić objętość tarczycy. Jeżeli badanie wykaże odchylenia od normy, wówczas koniecznością jest poczynienie kolejnych kroków mających na celu zdiagnozowanie przyczyny takiego stanu.

Warto wiedzieć, że badanie USG pozwala również na ocenę miąższu tarczycy - jego normoechogeniczność (wynik prawidłowy), bądź niejednorodność (wynik nieprawidłowy).

Dzięki badaniu USG jesteśmy także w stanie ocenić, czy w gruczole tarczycowym nie pojawiły się obszary wyróżniające się od otaczającego miąższu – czy istnieją guzki, cysty, torbiele, zwapnienia.

Można więc śmiało powiedzieć, że USG tarczycy jest badaniem wszechstronnym, wykorzystywanym nie tylko w celach diagnostycznych. Badanie to pozwala na monitorowanie leczenia oraz kontrolę zmian w obrębie gruczołu tarczowego.

Kiedy wykonać badanie tarczycy?

USG tarczycy nie jest badaniem, które wykonuje się na etapie wstępnego diagnozowania chorób związanych z tym gruczołem. Najczęściej  na badanie kierowane są te osoby, u których:

- pojawiają się dolegliwości, które mogą być związane z powiększeniem tarczycy,

- lekarz podczas badania palpacyjnego stwierdził obecność nieprawidłowości,

- wyniki przeprowadzonych do tej pory badań zrodziły wiele wątpliwości.

USG tarczycy wykonywane jest zawsze przed przystąpieniem pacjenta do zabiegu biopsji tarczycy. Takie badanie pozwala na szybsze i łatwiejsze dotarcie do miejsca, z którego materiał do badań powinien zostać pobrany.

Opis badania USG tarczycy

Po wykonaniu badania USG tarczycy każdy pacjent otrzymuje wyniki. Opis zawiera szereg cennych informacji, które stanowią źródło wiedzy na temat naszego gruczołu tarczowego. Jak zatem odczytać opis badania?

Z opisu USG tarczycy może przede wszystkim odczytać normy objętości gruczołu. Dla kobiet norma ta wynosi 18 ml, dla mężczyzn – 25 ml. Jeżeli nasze wyniki jednoznacznie wskazują dodatnie odchylenia, wówczas jest to informacja o możliwości powiększenia tarczycy.

Na podstawie badania USG tarczycy możemy określić echogeniczność miąższu tarczycy. Jeżeli obecne w miąższu zmiany ognikowe mają echogeniczność niższą niż reszta miąższu, wówczas mowa o hipoechogeniczności. Jeżeli zmiany mają echogeniczność wyższą, wówczas mamy do czynienia z hiperechogenicznością. I wreszcie – gdy zmiany są identyczne jak reszta miąższu – mowa o normoechogeniczności.

Z opisu USG tarczycy możemy również wywnioskować, czy stwierdzono obecność zmian. Jeżeli takowe się pojawiają, wówczas badanie zawiera dodatkowy opis, określający położenie, wymiary, wygląd.

USG tarczycy a wykrywalność nowotworów

Jako że badanie USG tarczycy pozwala na ocenę wymiarów i wyglądu pojawiających się zmian w gruczole, wiele osób zastanawia się, czy w ten sposób można wykryć obecność guzków złośliwych.

Okazuje się, że USG gruczołu tarczowego może być jedynie wstępną diagnozą. Jeżeli zachodzi podejrzenie, że dana zmiana ma charakter złośliwy, kolejnym krokiem jest skierowania pacjenta na biopsję. Wówczas pobranie próbki materiału do badań pozwoli dać ostateczną diagnozę.

Badanie USG a dyskomfort

Wiele osób, obawiając się o dyskomfort, rezygnuje z wykonania USG tarczycy. Nie jest to zachowanie zasługujące na pochwałę. Trzeba bowiem mieć świadomość, że badanie to nie jest w żaden sposób bolesne. Nie wykonuje się żadnego nakłuwania.

Dlatego też, gdy zostanie nam zalecone wykonanie USG, koniecznością jest poddanie się temu badaniu.

doktorJednym z podstawowych badań służących do oceny stanu zdrowia tarczycy jest hormon tyreotropowy (TSH). Jeżeli więc zauważymy u siebie niepokojące objawy, które mogą wskazywać na choroby tarczycy, warto poddać się badaniu. Niekiedy jest ono w zupełności wystarczające, by ocenić stan pracy tarczycy i w razie czego podjąć decyzję o odpowiednim leczeniu.

Czym jest hormon tyreotropowy?

Hormon tyreotropowy (tyreotropina), w skrócie TSH – to hormon produkowany przez przysadkę mózgową – w przednim jej płacie. Główne działanie tego hormonu polega na stymulowaniu tarczycy do pracy, czyli do tworzenia oraz uwalniania wyprodukowanych hormonów tarczycy: trójjodotyroniny (T3) i tyroksyny (T4).

Hormon tyreotropowy pozostaje w ujemnym sprzężeniu zwrotnym z krążącymi hormonami. W praktyce oznacza to tyle, iż wysokie stężenia hormonów tarczycowych odpowiadają za zahamowanie procesów prowadzących do produkcji i wydzielania TSH. Zaś niskie stężenia tyroksyny i trójjodotyroniny przyczyniają się do pobudzenia produkcji tyreotropiny.

Norma dla TSH

By móc określić, czy wydzielanieTSH utrzymane jest na prawidłowym poziome, a co za tym idzie – nie rozwijają się choroby tarczycy (niedoczynność tarczycy lub nadczynność tarczycy), koniecznością jest zmierzenie poziomu tego hormonu.

Choć istnieją pewne normy świadczące o prawidłowym wydzielaniu się tego hormonu, wartości te mogą się nieco różnić w zależności od laboratorium. Na szczęście odchylenia nie są duże, dlatego takie badania nie tracą na rzetelności. Trzeba jednak pamiętać, by kolejne badania wykonywać w tym samym laboratorium, by mieć pewność wiarygodności wyników.

Warto wiedzieć, że zakres normy TSH wynosi 0,4-4,0 mU/l. Według innych źródeł norma dla TSH mieści się w granicach 0,27-4,0 mU/l.

Trzeba także podkreślić, że nowoczesne metody wykorzystywane do oznaczania poziomu hormonu tyreotropowego są bardzo dokładne i czułe. Dzięki temu istnieje możliwość wykrycia nawet najniższych stężeń TSH.

Gdy TSH przekracza normę

Zdarzają się sytuacje, kiedy wyniki jednoznacznie wskazują na przekroczenie normy przez hormon tyreotropowy. O czym to świadczy?

Okazuje się, że wysokie stężenie TSH przekraczające normę wskazuje na niedoczynność tarczycy. Warto bowiem wiedzieć, że niedobór hormonów gruczołu tarczowego odpowiada za wzmożone wydzielanie się hormonu przysadki mózgowej.

Jako ciekawostkę można podać informację, że wysokie stężenie TSH ma charakter fizjologiczny zaraz po urodzeniu. Stopniowo obniża się, by w 4-5 dniu osiągnąć odpowiednią dla wieku normę. Jeżeli stężenie hormonu tyreotropowego po tym okresie nadal jest wysokie, wówczas noworodki poddawane są badaniom przesiewowym, by stwierdzić lub wykluczyć wrodzoną niedoczynność tarczycy. Niekiedy też wysokie stężenie TSH utrzymuje się w okresie rekonwalescencji po przebytej chorobie ciężkiej. Wówczas ma charakter przemijający.

Warto także mieć świadomość, że oznaczając poziom TSH i uzyskując wynik przekraczający normę można dowiedzieć się o istnieniu gruczolaków przysadki mózgowej. Na szczęście jest to rzadkie schorzenie.

Gdy stężenie TSH jest za niskie

Zbyt niskie stężenie hormonu tyreotropowego wskazuje na nadczynność tarczycy. Jest to związane z tym, że niewielka ilość TSH spowodowana jest nadmierną aktywnością hormonów tarczycowych. To one doprowadzają do zahamowania produkcji i wydzielania TSH.

Warto jednak mieć świadomość, że niskie stężenie hormonu tyreotropowego może równie dobrze świadczyć o uszkodzeniu przysadki mózgowej czy dysfunkcji podwzgórza. Niekiedy niski poziom TSH wynika z istnienia ciężkich chorób ogólnoustrojowych.

próbówkiChoroby tarczycy nie zawsze dają oczywiste objawy. Niektóre są tak „zakamuflowane”, iż mogą zostać pomylone z depresją, ogólnym zmęczeniem organizmu czy po prostu przeziębieniem. Dlatego też żadnych symptomów nie należy bagatelizować, tylko regularnie poddawać się badaniom. Niezwykle istotne jest, by kontrolować poziom wydzielanych hormonów tarczycy. Zaburzenie ich prawidłowego funkcjonowania przyczynia się do powstania albo nadczynności, albo niedoczynności tarczycy. W tym może pomóc badanie OB czy badanie TSH. Jednak samo wykonanie badania na niewiele się zda, jeśli nie będziemy wiedzieć, w jaki sposób zinterpretować wyniki. Oczywiście zawsze konieczna jest lekarska konsultacja, aczkolwiek na wizytę niekiedy trzeba poczekać kilka dni. Wówczas nie pozostaje nic innego jak samodzielne odczytanie wyników. To zaś nie zawsze jest łatwe.

Jedna z czytelniczek, która – kontaktując się z nami poprzez formularz – prosząc o interpretację wyników badań, zainspirowała do stworzenia właśnie tego artykułu.

Ważne hormony

Warto mieć świadomość, że prawidłowe funkcjonowanie tarczycy tak naprawdę zapewniają nie trzy, a cztery hormony.

Przede wszystkim należy podkreślić, że hormony tarczycy – tyroksyna, kalcytonina i trójjodotyronina – odpowiadają za wzrost oraz prawidłowy rozwój organizmu. Odgrywają również istotną rolę, jeśli chodzi o metabolizm. Niemałe znaczenie mają dla kondycji skóry i włosów. Jeśli tarczyca wydziela odpowiednią ilość tychże hormonów nie dochodzi do przesuszenia skóry, wypadania włosów we wzmożonej ilości. Gdy wydzielanie hormonów jest prawidłowe, wówczas nie mamy problemów z wagą – nie chudniemy nadmiernie i nie tyjemy.

Warto wiedzieć także, iż na pracę gruczołu tarczowego wpływ ma również hormon przysadki mózgowej – TSH (hormon tyreotropowy). A to dlatego, że to on odpowiada za pobudzenie tarczycy. Jeśli gruczoł tarczowy jest nadmiernie stymulowany, wówczas dochodzi do wzmożonego wydzielania hormonów, co w efekcie prowadzi do nadczynności tarczycy. Jeśli zaś z jakichś powodów pobudzanie tarczycy jest znacznie zmniejszone, nie gruczoł ten nie jest w stanie wytwarzać odpowiedniej ilości hormonów, co skutkuje niedoczynnością.

Oznaczenie poziomu hormonów tarczycy

Chcąc zbadać stan tarczycy, należy skontrolować poziom TSH (hormonu tyreotropowego produkowanego przez przysadkę mózgową), fT3 (wolnej trójjodotyroniny) oraz fT4 (wolnej tyroksyny).

Otrzymując wyniki badań, zwykle – obok naszych wyników – podane są wartości przyjęte jako norma. Jeśli mieścimy się w zawartych granicach, wówczas nie ma powodu do niepokoju. Jeśli zaś wyniki nie są w normie, wówczas świadczą o pojawieniu się chorób, nie tylko związanych z gruczołem tarczycowym.

Normy a interpretacja wyników

Warto mieć świadomość, że wartości norm mogą się również od siebie, w zależności od tego, w jakim laboratorium diagnostycznym badanie zostało wykonane. Różnice jednak są niewielkie, aczkolwiek zaleca się, by kolejne badania wykonywać w tym samym miejscu. Wówczas porównanie wyników nie będzie utrudnione.

T3 – 2-10 mU/l

T4 – 5-12 µg/dl

TSH – 0,49-4,67 uIU/Ml

fT3 – 2,3-6,6 ng/dL

fT4 – 0,9-2,4 ng/dL

Jeżeli wskaźniki znajdują się poniżej normy, wówczas mogą sygnalizować niedoczynność tarczycy, ale także cukrzycę. Mogą świadczyć również o nadmiernym wysiłku fizycznym. Jeżeli wartość fT3 i fT4 są powyżej normy, świadczy to o nadczynności gruczołu tarczowego, a potwierdzeniem tego jest dodatkowo zmniejszone stężenie TSH. Zwiększony poziom TSH świadczy wówczas o niedoczynności tarczycy.

Badania na przeciwciała Anti-TPO

Anti-TPO to przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej. Ten zaś jest enzymem odpowiedzialnym za syntezę hormonów tarczycy. Jako katalizator bierze udział w reakcji utleniania jodu, odpowiada za jodowanie reszt tyrozyny oraz sprzęganie jodotyrozyny w tyroksynę i trójjodotyroninę.

Jeśli wynik Anti-TPO jest znacznie podwyższony, wówczas może świadczyć o zapaleniu tarczycy. Niewielkie podwyższenie poziomu wcale nie musi o niczym świadczyć, bowiem niekiedy zdarza się ludziom zdrowym. A ponieważ zapalenie tarczycy może być zdiagnozowane podczas oznaczenia poziomu TSH czy nawet USG tarczycy, oznaczanie przeciwciał Anti-TPO nie zawsze jest konieczne.

kobietaTarczyca jest niewielkim narządem – gruczołem wydzielania wewnętrznego. To właśnie z tego powodu nie jest doceniana, zapominana. Daje ona o sobie zwykle znać wtedy, gdy dojdzie do zaburzeń w jej prawidłowym funkcjonowaniu. W efekcie mogą rozwiązać się dwie, najbardziej charakterystyczne dla tego gruczołu choroby: nadczynność tarczycy i niedoczynność tarczycy. By uniknąć tych problemów, warto mieć świadomość, jakie czynniki wpływają na prawidłową pracę gruczołu tarczowego. W ten sposób, eliminując prawdopodobieństwo ich wystąpienia, do minimum zredukujemy ryzyko niedoczynności lub nadczynności tarczycy.

Tarczyca a podwzgórze

Jednym z czynników wpływających na pracę gruczołu tarczowego jest podwzgórze – ośrodek podkorowy autonomicznego układu nerwowego. Jest ono ściśle połączone z przysadką mózgową, stanowiąc wsparcie dla prawidłowego funkcjonowania gruczołu tarczowego. Za sprawą podwzgórza i przysadki wydzielane są dwa ważne hormony: tyreoliberyna (TRH) oraz hormon tyreotropowy (TSH), których wydzielanie reguluje tempo wydzielania hormonów tarczycy.

Jeżeli z jakichś powodów dojdzie do zaburzenia wydzielania hormonów charakterystycznych dla podwzgórza i przysadki, skutkiem tego jest zaburzone wydzielanie hormonów tarczycy. Jeśli tyroksyna i trójjodotyronina wydzielają się w nadmiarze, co skutkuje nadczynnością tarczycy. Jeśli zaś wydzielanie tych hormonów zostanie zahamowane, mowa o niedoczynności gruczołu tarczowego, spowodowanego niedoborem hormonów tarczycowych.

Warto pamiętać, że zmniejszone stężenie hormonu tyreotropowego (TSH) świadczy o nadczynności tarczycy. Natomiast zwiększone stężenie wskazuje na niedoczynność gruczołu tarczycowego.

By sprawdzić, czy poziom wydzielanych hormonów jest w normie, warto poddać się laboratoryjnym badaniom.

Tarczyca a jod

Okazuje się, że drugim – niezwykle istotnym – czynnikiem wpływającym na funkcjonowanie gruczołu tarczycowego jest jod. A to dlatego, że jest on niezbędnym składnikiem uczestniczącym w procesach tworzenia hormonów tarczycowych – tyroksyny (T4) oraz trójjodotyroniny (T3). Można więc powiedzieć, że są one w stanie zapewnić prawidłową pracę gruczołu tarczowego, pod warunkiem, że dostawy jodu odbywają się regularnie. Jeśli więc nie będziemy codziennie dostarczać odpowiedniej ilości tego pierwiastka, prędzej czy później tarczyca może odmówić posłuszeństwa, co skutkuje chorobami.

Okazuje się, że w naszym kraju wcale nie jest trudno o takie niedobory, szczególnie jeśli nie mieszkamy nad morzem. Tam jest bowiem najwięcej tego pierwiastka. Im dalej na południe kraju, tym dostęp do jodu znacznie się zmniejsza.

Jeżeli więc nie chcemy dopuścić do chorób tarczycy, należy zapewnić organizmowi odpowiednią porcję tego pierwiastka. W pożywieniu niestety nie ma go zbyt dużo. Niemniej jednak warto spożywać ryby morskie, owoce morza. Należy sięgać również po sól jodowaną, która wzbogacona jest właśnie o ten pierwiastek. Trzeba przy tym pamiętać, że nadmiar soli nie jest wskazany. Dlatego też, sięgając po sól jodowaną, należy zrezygnować z innych źródeł tej przyprawy.

Warto pamiętać, że skutkiem niedoboru jodu może być wole obojętne, co objawia się powiększeniem tarczycy. Leczenie choroby polega na podawaniu jodu bądź tyroksyny. Jeśli kuracja nie jest skuteczna, wówczas koniecznością jest chirurgiczna interwencja.

Niedobór jodu może również skutkować niedoczynnością tarczycy.

girlOkres jesienno-zimowy, w który wkraczamy potrafi być przygnębiający. Szarówka, brak słońca – taki krajobraz nie napawa optymizmem, powoduje że zaczynamy tracić dobry humor. Czujemy się fatalnie, mamy huśtawki nastrojów. Dopada nas senność, tracimy ochotę na cokolwiek, najchętniej zostałybyśmy w domu i przeczekały ten okres.

Gdy pojawiają się takie objawy, do głowy w pierwszej kolejności przychodzi myśl: to depresja? Ale czy faktycznie? A może warto sprawdzić poziom hormonów, bowiem do głosu zaczyna dochodzić niedoczynność tarczycy?

Przyczyny depresji

Warto mieć świadomość, że nie ma wyłącznie jednej przyczyny depresji, lecz co najmniej kilka. Te zaś zalicza się do poszczególnych grup. Mówić można bowiem o przyczynach biochemicznych, przyczynach psychologicznych, przyczynach fizjologicznych oraz czynnikach społecznych.

Z depresją o podłożu biochemicznym mamy do czynienia wtedy, gdy dojdzie do zaburzeń neuroprzekaźników (serotoniny, noradrenaliny, dopaminy), w efekcie następują zmiany nastrojów i aktywności, co powoduje depresję.

U podłoża przyczyn psychologicznych tkwi zaburzony obraz własnej osoby – u ludzi cierpiących z powodu depresji. Nie wierzą we własne możliwości, rezygnują z podejmowania jakichkolwiek działań, bojąc się niepowodzenia. W ten sposób zamykają się w sobie, zachowują się biernie.

Przyczyny społeczne związane są z kłopotami w pracy, problemami finansowymi, osamotnieniem (tutaj też pojawia się izolowanie od społeczeństwa). Niekiedy depresja bywa związana ze śmiercią bliskiej osoby, rozwodem, czy chorobą kogoś bliskiego.

I wreszcie – depresja może mieć początek w związku z fizjologią Warto mieć świadomość, że istnieje wiele chorób, które objawiają się stanami depresyjnymi. Zalicza się tu między innymi zaburzenia hormonalne związane z niedoczynnością tarczycy.

Objawy charakterystyczne dla niedoczynności tarczycy

Wahania nastrojów, jako że związane są z zawirowaniami hormonalnymi, mogą świadczyć równie dobrze o niedoczynności tarczycy. Dlatego też warto bacznie przypatrywać się symptomom, bowiem długo utrzymujący się zły nastrój stanowić objaw niedoboru hormonów tarczycy.

Poza zmiennym nastrojem, warto zwrócić uwagę również na kilka innych, dość charakterystycznych objawów, w tym: przybieranie na wadze, łamliwość paznokci, wypadanie włosów, uczucie ciągłego zmęczenia, senność, zaparcia, suchość skóry, stałe uczucie zimna.

Warto mieć świadomość, że u osób chorujących na niedoczynność tarczycy, najczęściej produkowane są przeciwciała, które atakują własną tarczycę. Oznacza to, że zwykle przyczyny tej choroby tkwią w układzie autoimmunologicznym (układzie odpornościowym). W efekcie tarczyca, gdy próbuje wytworzyć hormony tarczycowe jest niejako atakowana, co doprowadza do niewydolności gruczołu.

Jeśli złe samopoczucie i inne objawy, które mogłyby wskazywać na niedoczynność tarczycy utrzymują się przez dłuższy czas, warto wykonać badanie tarczycy. Najłatwiej i najszybciej określić poziom hormonu przysadki mózgowej – TSH – na podstawie badań krwi. Jest to bowiem hormon, który odpowiada za stymulowanie gruczołu tarczowego do produkcji hormonów tarczycy.

Leczenie niedoczynności tarczycy a utrzymująca się depresja

Jeśli chcemy pozbyć się uciążliwych objawów niedoczynności tarczycy, trzeba podjąć odpowiednie leczenie. Koniecznością jest uzupełnienie poziomu hormonów tarczycy. Dlatego też najczęściej podaje się tzw. substytuty hormonów, a w szczególności tyroksyny.

Leczenie niedoczynności tarczycy zwykle rozpoczyna się od podawania niewielkich dawek, które z czasem stopniowo się zwiększa. Jeśli zostanie przepisana zbyt duża dawka, wówczas istnieje duże prawdopodobieństwo że niedoczynność tarczycy przekształci się w nadczynność tarczycy.

Podsumowanie

Warto mieć świadomość , że nie zawsze depresja jest następstwem niedoczynności tarczycy – traktowanej jako dość uciążliwą chorobę. Nie zawsze też stany depresyjne wynikają z braku dostępu do słońca czy zaburzeń neuroprzekaźnikowych. Dość często depresja bywa objawami chorób – traktowana jest wówczas jako czynnik fizjologiczny. Tak jak to ma miejsce w przypadku niedoczynności tarczycy.

Dlatego też należy zwracać szczególną uwagę na to, jak długo stany depresyjne się utrzymują, by w razie potrzeby wykonać badania kontrolujące funkcjonowanie pracy tarczycy.

Jeśli ostatnio mało zjadamy, a mimo to tyjemy, a ponadto ciągle chce nam się spać i miewamy kłopoty z koncentracją, to powinniśmy wiedzieć, że tego typu objawy są zwiastunem problemów z tarczycą. Na skutek zaburzeń pracy tego niewielkiego gruczołu mogą pojawić się bardziej poważne dolegliwości W związku z tym warto mieć się na baczności. Bowiem ważna tarczyca powinna być zawsze zdrowa.

Dlaczego tarczyca nieprawidłowo pracuje?

Jak się okazuje tarczyca również może mieć różnego rodzaju zaburzenia. Wówczas pojawiają się jej dwa schorzenia – albo niedoczynność, albo nadczynność. Dlaczego tak się dzieje, że u niektórych osób ten niewielki gruczoł nagle zaczyna się „buntować”? Otóż nie jest to do końca wyjaśnione. Jest jednakże jeden „pewnik”, który określa, iż nadczynność tarczycy, bądź jej niedoczynność jest bardzo często dziedziczona.

Wiele z nas nawet nie zastanawia się i nie wie, że na stan naszej kondycji, zdrowia i wygląd mają hormony tarczycy. To dzięki nim jest możliwe właściwe funkcjonowanie naszego mózgu, układu nerwowego, serca oraz mięśni. Warto wiedzieć, iż w niektórych momentach życia człowieka – szczególnie wtedy, gdy zmienia się gospodarka hormonami – tarczyca bywa wystawiana na dość ciężkie próby. I wówczas najczęściej zaczynają się ujawniać słabe strony działania tarczycy.

Gdy dojrzewamy – obserwujmy stan zdrowia tarczycy

Warto zdawać sobie sprawę z tego, iż pierwsze problemy z tarczycą mogą wystąpić już w czasie dojrzewania. W momencie, gdy budzą się hormony, gruczoł tarczycowy może nieznacznie się powiększyć. Występuje wtedy tak zwane – wole młodzieńcze. Najczęściej pojawia się ono u nastolatków, którzy dziedziczą choroby tarczycy po swoich przodkach.

Warto wiedzieć, że wole młodzieńcze nie powoduje zaburzeń na tle hormonalnym. Z wiekiem to „schorzenie” samoistnie znika. Jednakże przy dojrzewaniu może dojść do zaburzeń czynności tarczycy. Wówczas nastolatki miewają kłopoty z koncentracją i pamięcią. U dziewcząt występują zaburzenia miesiączkowania; konieczna jest wówczas wizyta u lekarza pierwszego kontaktu. Konieczne będzie również wykonanie badania USG tarczycy oraz badanie krwi. Warto wiedzieć, iż nastolatek z problemami tarczycowymi powinien być pod kontrolą endokrynologa.

W okresie ciąży koniecznie trzeba się leczyć!

Jak się okazuje, kobiety w ciąży mogą także mieć problemy ze swa tarczycą. Bowiem hormony ciążowe w I trymestrze ciąży mogą powodować nadczynność tarczycy. Jest ona nazywana tyreotoksykozą ciężarnych. Przypadłość taka nie wymaga przyjmowania leków na nadczynność, niemniej jednak warto być pod kontrolą lekarza.

U młodych pań najczęstszą chorobą jest przewlekłe zapalenie tarczycy ( tzw. choroba Hashimoto). W ciąży schorzenie to może okazać się niebezpieczne. Jak się okazuje hormony tarczycowe matki mają wpływ między innymi na kształtowanie się mózgu i kości u płodu. Zatem ich niedobory mogą prowadzić do poważnych konsekwencji (wad rozwojowych płodu, czy poronienia). Zaś nadczynność tarczycy może prowadzić do powstania u ciężarnej – nadciśnienia, czy stanu przedrzucawkowego. Warto zatem chorą tarczycę leczyć nawet w ciąży!

Kobiety po czterdziestce – też powinny być czujne!

Warto wiedzieć, iż dolegliwości towarzyszące nadczynności tarczycy bardzo często u kobiet po czterdziestce mogą być mylone z objawami klimakterium. Przecież liczne kobiety narzekają wówczas na uderzenia gorąca, uczucie rozbicia i niepokoju, a ponadto na kłopoty ze snem. Warto jednak udać się do lekarza, by ten ocenił czy to zaburzenia w pracy tarczycy, czy faktycznie objawy przekwitania. U dojrzałych pań – oprócz choroby Hashimoto – może występować również choroba Gravesa – Basedowa. U chorych pojawia się bardzo charakterystyczne wole na szyi. Ponadto – zaczynają pojawiać się obrzęki nóg, a co więcej – obniża się poziom cholesterolu we krwi. Dość częstym objawem jest także tak zwany „wytrzeszcz oczu”. W związku z tym, warto chorobę Gravesa – Basedowa leczyć pod nadzorem lekarza – specjalisty ( endokrynologa, jak też i okulisty).

Warto wiedzieć, iż schorzenia gruczołu tarczycowego nawet jeżeli nie dają wyraźnych nasilonych objawów, bywają groźne i powinny być jak najszybciej leczone. Leczenie tarczycy powinno się odbywać zgodnie z zaleceniami specjalisty i powinno być nieprzerwalnie prowadzone.

Kiedy udać się do lekarza?

Warto udać się do lekarza w momencie gdy odżywiamy się „normalnie”, a w pewnym momencie zaczynamy albo chudnąć, albo tyć. Ponadto – jeśli planujemy ciążę również powinnyśmy się zgłosić do specjalisty. Co więcej – nawet wówczas, gdy wyniki zleconych badań trzymają się normy, również powinniśmy zdrowie tarczycy kontrolować.

Cenny jod – potrzebny od zaraz!

Jod jest bardzo istotny do prawidłowej pracy gruczołu tarczycowego. W związku z tym powinniśmy koniecznie włączyć do naszego codziennego jadłospisu produkty bogate w jod. Warto wiedzieć, że już spożywanie tylko i wyłącznie soli jodowanej nie jest wystarczające. Co powinno znaleźć się co dzień na naszym stole? Po pierwsze – nabiał oraz chude mięso. Po drugie – w diecie powinny się znaleźć ryby – szczególnie makrelę i śledź jest polecany. Po trzecie – jak najwięcej wypijać wód mineralnych wzbogaconych w jod.

Tarczyca należy do bardzo ważnych gruczołów wydzielania wewnętrznego. Choć wielkość tego narządu nie jest duża, rozmiar nie ma znaczenia – także w tym przypadku. Okazuje się, że jej prawidłowe funkcjonowanie jest niezwykle istotne, szczególnie dla kobiet.

Funkcje tarczycy i znaczenie dla organizmu

Tarczyca jest narządem, który odpowiada za produkcję dwóch niezwykle ważnych hormonów: trójjodotyroniny (T3) i tyroksyny (T4). Są to hormony potrzebne do prawidłowego funkcjonowania nie tylko samej tarczycy, ale również wszystkich tkanek i komórek w organizmie.

Warto wiedzieć, że hormony tarczycowe oddziałują na metabolizm, procesy rozwoju. Okazuje się, że u noworodków wpływają na prawidłowe rozwijanie się układu nerwowego.

Gdy tarczyca pracuje nieprawidłowo

Jeśli tarczyca nie pracuje w sposób prawidłowy, wówczas może dojść do produkowania zbyt małej lub zbyt dużej ilości hormonów tarczycowych.

Bez względu na to, czy zaczyna brakować hormonów czy też jest ich zbyt dużo, w pierwszym stadium bardzo ciężko zorientować się, że to problemy z tarczycą. Objawy nie są charakterystyczne i ciężko je pomylić z innymi. Warto mieć świadomość, że takie stany są szczególnie niebezpieczne dla osób starszych. Na szczęście coraz więcej osób zdaje sobie sprawę z tego, że tarczyca nie daje wyraźnych objawów. Gdy więc pojawiają się niepokojące symptomy, podczas wizyty u lekarza, sami wskazują i proszą o skierowanie na badania tarczycy.

Przyczyny chorób gruczołu tarczowego

By poznać przyczyny związane z pojawieniem się nieprawidłowości w funkcjonowaniu tarczycy, należy przede wszystkim zrozumieć mechanizm jej pracy.

Tarczyca pracuje w organizmie w układzie sprzężenia zwrotnego: tarczyca-przysadka mózgowa-podwzgórze. Czynność tę regulują hormony tropowe wyższego piętra. W związku z tym zaburzenia w funkcjonowaniu pracy tarczycy mogą być związane nie tylko z samym gruczołem, ale również zaburzeniami pracy albo podwzgórza, labo przysadki mózgowej. Trzeba jednak mieć świadomość, że najczęściej – mimo wszystko – choroby tarczycy związane są z nieprawidłowościami funkcjonowania gruczołu tarczowego.

Niedoczynność i nadczynność tarczycy – jak nie pomylić tych chorób?

Wśród najbardziej charakterystycznych chorób gruczołu, wyróżnia się niedoczynność oraz nadczynność tarczycy. Jednak bardzo często bywa tak, że oba schorzenia są przez nas mylnie określane.

Nadczynność tarczycy zawsze będzie związana z nadmierną produkcją hormonów tarczycowych. Jest to choroba, która może być spowodowana obecnością guzków, które – wymykając się spod kontroli przysadki - zaczynają produkować zwiększone ilości hormonów tarczycowych. Warto jednak wiedzieć, że nie tylko guzki, ale zaburzenia autoimmunologiczne mogą powodować nadczynność tarczycy.

Niedoczynność tarczycy spowodowana jest natomiast zbyt małą ilością hormonów tarczycowych. Niekiedy może rozwinąć się z nadczynności tarczycy (wtórna niedoczynność tarczycy). Warto wiedzieć, że wśród niedoczynności można wyróżnić niedoczynność pierwotną (samoistna).

Jak objawiają się choroby tarczycy?

Jeśli mamy do czynienia z pełnoobjawową nadczynnością tarczycy, wówczas należy spodziewać się takich symptomów jak: utrata masy ciała mimo normalnego apetytu, nerwowość, zaburzenia rytmu serca (tachykardia), problemy z koncentracją, podwyższona temperatura ciała, mięśniowe osłabienie, biegunki, stale wilgotna skóra.

Pierwsze objawy niedoczynności tarczycy - podobnie jak nadczynność – nie dają charakterystycznych objawów. Są to: niedosłuch, problemy z pamięcią i zapamiętywaniem, spowolnienie, stałe uczucie zimna (nawet w ciepłym pomieszczeniu), bóle stawów, zaparcia. U młodych kobiet na skutek niedoczynności tarczycy może dojść do nadmiernego wypadania włosów, zaburzenia miesiączkowania, zaburzeń metabolicznych.

Skutki choroby Hashimoto

Choroba Hashimoto jest niejako odmianą niedoczynności tarczycy. Związana jest z zaburzeniami pojawiającymi się w układzie odpornościowym. Z niewyjaśnionych dotąd przyczyn dochodzi do produkcji przeciwciał, które powodują atak na własne narządy. Jeżeli na skutek pojawienia się przeciwciał dochodzi do zaburzeń funkcjonowania gruczołu tarczycy, należy podjąć leczenie, które polega przede wszystkim na podawaniu syntetycznej tyroksyny.

Kiedy trzeba operować tarczycę?

Warto wiedzieć, że w niektórych przypadkach zachodzi konieczność zoperowania gruczołu tarczowego. Istnieją dwa wskazania do wykonania takiego zabiegu. Jednym z nich jest podejrzewanie, że rozwinął się złośliwy nowotwór. Drugie zaś wskazanie to pojawienie się wola uciskającego tchawicę, co mogłoby ograniczać drożność dróg oddechowych.

Jak rozpoznać choroby tarczycy?

By wykryć choroby związane z zaburzeniami funkcjonowania gruczołu tarczowego wystarczy wykonać bardzo podstawowe badanie. Polega ono na oznaczeniu poziomu TSH (hormonu tyreotropowego). Jeżeli tarczyca jest powiększona, wówczas koniecznością jest wykonanie badania ultrasonograficznego (USG), ale potrzebne jest skierowanie od endokrynologa.

Jeśli pojawia się podejrzenie guzka, nierzadko trzeba wykonać biopsję, by móc ocenić czy zmiana ma charakter złośliwy. Jeżeli komórki są prawidłowe, wówczas lekarz zaleca obserwowanie niegroźnych zmian.

© Copyright 2014 Tarczyca All Rights Reserved
WP Theme Design by WP Themes Sponsored by Xanax in Canada and spain viagra
franceviagra.com