Tarczyca jest niepozornym, bo niewielkim gruczołem wydzielania wewnętrznego. Dopóki funkcjonuje prawidłowo, w ogóle nie przejmujemy się jej istnieniem. Jednak, gdy organizm zaczyna wysyłać dość niepokojące znaki, zastanawiamy się, czy to przypadkiem nie tarczyca daje o sobie znać. Bardzo często okazuje się, że mamy rację, choć większość z nas tak naprawdę bagatelizuje problem. Warto mieć świadomość, że choroby tarczycy dają wiele mało niepokojących symptomów, które można pomylić ze stanami depresyjnymi, zmęczeniem czy po prostu menopauzą. Wówczas, gdy choroby tarczycy zaczynają przebierać dość zaawansowane stadium, koniecznością może okazać się terapia jodem radioaktywnym, czyli 131I. Wiele osób boi się takiej terapii, obawiając się o jej skutki uboczne. Trzeba jednak wiedzieć, że lekarze wiedzą co robią, a kuracja zalecana jest wyłącznie tym osobom, które faktycznie tego potrzebują.

Dla kogo taka terapia?

Leczenie radioaktywnym jodem -  131I lekarze zalecają tylko i wyłącznie tym osobom, które chorują na nadczynność tarczycy oraz u których nastąpiło znaczne powiększenie tarczycy. Po terapię jodem sięga się najczęściej w sytuacji, gdy inne metody leczenia choroby nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, bądź choroba nawraca. Leczenie  131I jest zalecane również w przypadkach, gdy z pewnych powodów nie może zostać przeprowadzone leczenie operacyjne.

Na czym polega terapia radioaktywnym jodem?

Warto wiedzieć, że nadczynność tarczycy jest chorobą, która związana jest z nadmierną ilością produkowanych hormonów tarczycy. Promieniowanie oddziałuje na komórki tarczycy, powodując zmniejszenie wydzielania hormonów, co jest zaś związane ze zmniejszeniem samego gruczołu tarczowego. Trzeba jednak mieć świadomość, ze w przypadku niektórych osób radioaktywny jod powoduje dość silne uszkodzenia gruczołu, co sprawia, że z nadczynności tarczycy możemy przejść w niedoczynność gruczołu. Wówczas koniecznością będzie przyjmowanie substytutów hormonów tarczycowych.

Terapia jodem radioaktywnym jest tak naprawdę leczeniem mało skomplikowanym. Polega bowiem na połknięciu jednej kapsułki. Warto wiedzieć, że duża część dawki jodu zostaje wychwycona przez gruczoł tarczowy. Następnie jest tam aktywna przez nawet 8 tygodni. Natomiast pozostała część podawanej dawki 131I zostaje wydalona z kałem, moczem oraz potem już w ciągu pierwszych dniach od podania kapsułki.

Leczenie 131I a przygotowanie

By terapia polegająca na podaniu radioaktywnego jodu nie wiązała się z żadnymi skutkami ubocznymi, koniecznością jest odpowiednie przygotowanie do tego rodzaju leczenia.

W pierwszej kolejności należy wykonać badania wstępne. Ich celem jest stwierdzenie, czy podanie radioaktywnego jodu będzie zarówno skuteczne, jak i bezpieczne. Warto przygotować się na to, że badania takie trwają około trzech dni. Osoba, która ma zostać poddana leczeniu jodem radioaktywny powinna przejść analizę stężenia hormonów tarczycy we krwi. Ważne jest także wykonanie pomiarów jodochwytności tarczycy, czyli poddanie się badaniu scyntygraficznemu tarczycy (badanie wychwytu substancji promieniotwórczych przez gruczoł tarczowy), dzięki czemu możliwe będzie określenie dawki podawanego izotopu jodu. Dodatkowo wykonuje się również biopsję tarczycy, której celem jest wykluczenie nowotworów.

W zależności od wyników badań, pacjent może zostać zakwalifikowany do terapii leczenia radioaktywnym jodem albo może zostać z takiego rodzaju leczenia wykluczony.

Warto także pamiętać, by przed badaniami oraz w trakcie ich trwania odstawić wszelkie leki przyjmowane w związku z leczeniem chorób układu krążenia. Natomiast leki, które stosuje się w leczeniu nadczynności tarczycy należy pokazać lekarzowi prowadzącemu – najlepiej na pierwszej wizycie.

Ważną kwestią jest również to, by przed przystąpieniem do badań wstępnych oraz w trakcie ich trwania nie stosować żadnych dodatkowych specyfików i preparatów, które zawierają jod. Chodzi nie tylko o leki, ale również kremy czy nawet jodynę.

Zalecenia po podaniu dawki izotopu jodu

Kiedy już data leczenia zostanie wyznaczona, należy pamiętać o przestrzeganiu kilku zasad, dzięki którym terapia odniesie skutek, a jednocześnie nie będzie zagrażać. Przede wszystkim należy pamiętać, że po podaniu dawki nie należy spożywać posiłków przez co najmniej 2 godziny.

W dniu podania radioaktywnego jodu kobiety nie mogą być w ciąży. Dlatego też przed podaniem kapsułki wykonuje się test ciążowy, a jego wynik ujemny kwalifikuje do leczenia. Warto również pamiętać, by przed ciążą chronić się jeszcze przez ok. 6 miesięcy od zakończenia terapii.

Ważne jest również zastosowanie się do zaleceń związanych z przyjęciem radioaktywnego jodu. Przede wszystkim należy przez pierwsze dni wypijać większe ilości płynów. Przez 2-3 dni należy także zachować wstrzemięźliwość seksualną oraz zwracać uwagę na dokładne mycie rąk (ciepła woda i mydło są nieodzowne).

Warto także pamiętać, by przez pierwsze 2 tygodnie od przyjęcia dawki 131I unikać bliskich kontaktów z dziećmi oraz kobietami w ciąży. Ważne jest także ograniczenie kontaktów towarzyskich. Jest to ważne, ponieważ w gruczole tarczowym przez ten okres nadal obecny jest radioaktywny jod.

5,2 k