Ważne badania tarczycy

Oceń ten artykuł

Tarczyca jest niezwykle ważnym gruczołem. Od jego prawidłowej pracy zależy bowiem właściwe funkcjonowanie całego organizmu. Niestety nie zawsze reagujemy należycie szybko, gdy gruczoł ten daje pierwsze objawy. Zwykle zrzucamy to na zmęczenie, stres w pracy i domu, ogólne osłabienie, niewłaściwy sposób odżywiania się. Tymczasem może okazać się, że te niepozorne objawy mogą sygnalizować poważne kłopoty z tarczycą. Gdy nie jesteśmy pewni swojego stanu zdrowia najlepiej zwrócić się o pomoc do specjalisty.

Oznaczanie poziomu hormonów tarczycy

Pierwszym i zarazem najprostszym badaniem jest oznaczenie poziomu hormonów tarczycy we krwi. Hormony mają ogromny wpływ na wzrost oraz rozwój ustroju, a także metabolizm. W ten sposób przyczyniają się do regulacji przemiany materii.

W badaniu oznacza się poziom następujących hormonów: trójjodotyroniny (T3), tyroksyny (T4). W badaniu uwzględnia się również poziom TSH hormonu tyreotropowego przysadki mózgowej, która kontroluje działanie tarczycy, FT3 – wolnej trójjodotyroniny oraz FT4 – wolnej tyroksyny.

Warto wiedzieć, że oznaczenie poziomu THS jest badaniem bardzo czułym, które daje możliwość rozpoznania choroby nawet wtedy, gdy nie daje wyraźnych objawów.

Jakie są normy, które nie powinny niepokoić?

Dla T3 wynosi ona 2-10 mU/l. Dla T4 normą jest 5-12 mikrogramów / dl. Norma dla THS to 0,27-4,0 mU/l. Poziom FT3 w normie to wartość 2,3-6,6 ng/ml, a norma dla FT4 wynosi 0,9-2,4 ng/ml.

Zmniejszenie poziomu THS świadczy o nadczynności tarczycy. Dzieje się tak, ponieważ w przypadku tej choroby tarczyca produkuje znaczne ilości hormonów tarczycowych bez udziału hormonu tyreotropowego przysadki mózgowej. Warto jednak wiedzieć, że by móc potwierdzić nadczynność tarczycy u osób z niskim poziomem TSH bierze się pod uwagę również oznaczenia wolnych hormonów tarczycy – FT3 i / albo FT4. W przypadku nadczynności wartości te są z reguły podwyższone. Trzeba także pamiętać, że istnieje podkliniczna nadczynność tarczycy. Choroba ta objawia się obniżonym poziomem THS, gdy wartości pozostałych hormonów tarczycy są w normie.

W przypadku niedoczynności tarczycy poziom THS jest wyższy, co jest niezwykle ważnym sygnałem. Zwykle nie jest konieczne porównywanie pozostałych wartości, bowiem badanie na poziom THS jest badaniem bardzo czułym.

Analizując wyniki badań warto jednak wziąć pod uwagę możliwość nieprawidłowych wyników hormonów, które nie są związane z zaburzeniami w funkcjonowaniu tarczycy.

Kiedy konieczne jest USG tarczycy?

USG tarczycy, czyli badanie ultrasonograficzne pozwala na ocenę wielkości tarczycy. Norma objętości gruczołu tarczowego wynosi u kobiet 18 ml, natomiast u mężczyzn – 25 ml.

Badanie ultrasonograficzne tarczycy daje również możliwość oceny jakości miąższu. Daje więc odpowiedź na pytanie czy miąższ jest prawidłowy (normoechogeniczny), czy też nieprawidłowy (niejednorodny). Dzięki badaniu ultrasonograficznemu tarczycy można również zbadać, czy w tarczycy istnieją obszary – zmiany wyraźnie wyróżniające się od otaczającego miąższu tarczycy. Badanie USG daje również możliwość odpowiedzi na pytanie, czy znajdują się w nim guzki, torbiele, cysty czy też zwapnienia.

Obecne w miąższu zmiany ogniskowe mogą mieć echogeniczność:

  • wyższą niż reszta miąższu (hiperechogeniczne) – guzki, zwapnienia,
  • -niższą niż reszta miąższu (hipoechogeniczne) – guzki, torbiele, naczynia,
  • taką, jak reszta miąższu (normoechogeniczne).

Na czym polega scyntygrafia tarczycy?

Wskazaniem do badania scyntygraficznego tarczycy są między innymi: wole guzkowe i zamostkowe, wady rozwojowe tarczycy, jak również kontrola pooperacyjna gruczołu tarczowego.

Scyntygrafia wykorzystywana jest do wykrywania przyczyn nadmiernej produkcji hormonów tarczycy, a więc w przypadku problemów z nadczynnością tarczycy. Jego istota polega na badaniu wychwytu substancji promieniotwórczych przez tarczycę.

W przypadku istnienia guzków tarczycy badanie jest w stanie pokazać, czy są to guzki:

– gorące – wychwytujące jod bardziej niż otaczająca tkanka,

– zimne – niewychwytujące jodu,

– obojętne – wychwytujące jod tak jak otaczająca tkanka.

Jeżeli badanie scyntygraficzne stwierdzi obecność guzka gorącego, wówczas to on jest przyczyną nadczynności tarczycy.

Scyntygrafia jest niezwykle przydatnym badaniem przy planowaniu zniszczenia uszkodzonych elementów tarczycy za pomocą izotopu jodu 131. Dzięki temu badaniu można bowiem określić tak zwaną jodochwytność tarczycy i dzięki temu zaplanować odpowiednią dawkę izotopu.

Scyntygrafia tarczycy pozwala także na ocenę wola zamostkowego, którego nie można zbadać za pomocą tradycyjnego badania ultrasonograficznego.

Czym jest aspiracyjna biopsja cienkoigłowa?

Aspiracyjna biopsja cienkoigłowa (biopsja tarczycy) polega na nakłuciu „podejrzanego” miejsca, w celu uzyskania komórek tarczycy, a następnie poddać je badaniu.

Biopsję tarczycy wykonuje się pod kontrolą USG za pomocą cienkich igieł. Jest to badanie całkowicie bezpieczne i bezbolesne. Wykonuje się je zwykle bez znieczulenia.

Celem biopsji tarczycy jest wykluczenie podejrzenia nowotworu lub wykrycie zmiany, która może okazać się złośliwym nowotworem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>


Copyright © Tarczyca.net.pl by Ania Chmielewska