Mimo, że choroby tarczycy są raczej typowe dla osób dorosłych, mogą dotykać one i dzieci. Zwykle objawy są podobne, aczkolwiek istnieje kilka różnic, które mogą zmylić nawet najbardziej czujnego. Nadczynność tarczycy, podobnie jak niedoczynność, może być groźna w skutkach, jeśli nie zostanie podjęte żadne leczenie. Tylko odpowiednia terapia jest w stanie zminimalizować negatywne oddziaływanie tej choroby.

Nadczynność tarczycy u noworodków

Nadczynność tarczycy u noworodków pojawia się najczęściej rzadko. Jeżeli już do niej dojdzie, zwykle związana jest z występowaniem u matki choroby Gravesa-Basedowa. Przeciwciała, które stymulują tarczycę w jej krwi mogą przechodzić przez łożysko, co w rezultacie prowadzi do pobudzania tarczycy nienarodzonego dziecka. W ten sposób produkowana jest zwiększona ilość hormonów tarczycy.

Efekt działania przeciwciał może być różny w zależności od noworodków. Niekiedy ilość przeciwciał jest niewystarczająca, by doprowadzić do nadczynności tarczycy. Innym razem nawet niewielki ich poziom jest w stanie spowodować wzmożoną produkcję hormonów, doprowadzając tym samym do nadczynności gruczołu tarczowego.

U noworodków z zaawansowaną nadczynnością tarczycy, choroba ta daje objawy podobne do objawów schorzenia u osób dorosłych. Do symptomów zalicza się: przyspieszone tętno, drażliwość, wilgotna, zaczerwieniona skóra.

Leczenie polega na podawaniu tyreostatyków. Na szczęście jest to metoda bezpieczna i skuteczna.

Jeżeli matka wie, że cierpi z powodu choroby Gravesa-Basedowa, już od początku ciąży powinna leczyć się w oparciu o konsultacje z endokrynologiem.

Choroba Gravesa-Basedowa u dzieci i młodzieży

Najczęstszą przyczyną nadczynności tarczycy u dzieci i młodzieży jest choroba Gravesa-Basedowa, zaliczana do chorób autoimmunologicznych. Organizm wytwarza bowiem przeciwciała, które stymulują gruczoł tarczowy w sposób niekontrolowany, doprowadzając tym samym do nadprodukcji hormonów tarczycy.

Choroba Gravesa-Basedowa u dzieci zwykle objawia się tak, jak  w przypadku osób dorosłych. Najbardziej charakterystycznym, a zarazem początkowym symptomem problemów z tarczycą jest nadmiar energii. Dzieci stają się bardzo ruchliwe, wręcz nadpobudliwe i niespokojne. Bardzo łatwo się rozpraszają, a więc na nauce ciężko się skupić. To z kolei może doprowadzić do pogorszenia wyników w nauce, a tym samym frustracji rodziców.

Do innych objawów nadczynności tarczycy zalicza się między innymi: nerwowość, szybsze tętno, spadek masy ciała, przyspieszenie tempa wzrostu, drżenie rąk, osłabienie mięśni, biegunka, senność, nietolerancja ciepła. Wytrzeszcz oczu, charakterystyczny dla choroby Gravesa-Basedowa u dorosłych, zdarza się dość rzadko w przypadku dzieci.

Leczenie nadczynności tarczycy u dzieci

Jeżeli podejrzewana jest nadczynność tarczycy, wówczas wykonuje się badanie krwi, którego celem jest zbadanie poziomu hormonów tarczycy oraz TSH. Badania na obecność przeciwciał stymulujących tarczycę również mogą okazać się pomocne w potwierdzeniu rozpoznania i postawieniu prawidłowej diagnozy.

Jeżeli badania potwierdzają chorobę, leczenie powinno być przeprowadzone natychmiast. W leczeniu tarczycy stosuje się przede wszystkim propylotiouracyl (lek tyreostatyczny – przeciwtarczycowy) lub carbimazol. Jeżeli leki te są dość dobrze tolerowane, leczenie za pomocą tych substancji może być kontynuowane przez kilka miesięcy, a nawet lat. Niekiedy bywa tak, że podawanie leków przyczyni się do unormowania pracy tarczycy, w rezultacie dalsze leczenie nie jest konieczne.

W niektórych przypadkach koniecznością może okazać się podawanie radioaktywnego jodu, a w skrajnych przypadkach – leczenie operacyjne. Wszystko zależy od stopnia zaburzenia pracy gruczołu tarczowego i odpowiedzi na leczenie tyreostatykami.

Warto pamiętać, że leczenie nadczynności tarczycy związane jest z regularnym monitorowaniem poziomu hormonów tarczycy wraz z objawami klinicznymi schorzenia.

Działania niepożądane tyreostatyków

Największe „działania niepożądane” występują zwykle przed rozpoczęciem leczenia. Gdy pacjent leczony jest pod kontrolą lekarską, wówczas jego forma psychiczna i fizyczna powraca do normy. Jednakże czasami leki przeciwtarczycowe mogą wywoływać działania niepożądane. Objawiają się one między innymi: bólem gardła, owrzodzeniami jamy ustnej, nadmiernymi siniakami, wysypką. Dzieci, u którym takie symptomy zostały zaobserwowane powinny jak najszybciej odstawić lek i skontaktować się z lekarzem. Wówczas zostaną przeprowadzone odpowiednie badania, które stwierdzą przyczynę.

4,5 k