Choroba Hashimoto, to po chorobie Gravesa-Basedowa, dość częsta przypadłość związana z nieprawidłową pracą tarczycy. Jak ją rozpoznać? Jak leczyć? Jeżeli interesuje nas odpowiedź na te pytania, warto przeczytać dzisiejszy wpis do końca.

Choroba Hashimoto – czym jest?

Nazwa choroby wywodzi się od nazwiska japońskiego lekarza, który jako pierwszy opisał objawy i przebieg schorzenia. Choroba Hashimoto to nic innego jak przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy. Choroba ta związana jest z błędami do jakich dochodzi w funkcjonowaniu układu odpornościowego. W uproszczeniu można powiedzieć, że na skutek błędów dochodzi do „atakowania” przez organizm tarczycy.

Choć niewiadomo jaki jest tego powód, wiadomo że występujące białko tarczycowe rozpoznawane jest jako wrogie. W rezultacie dochodzi do jego niszczenia. To z kolei prowadzi do upośledzenia aktywności enzymu, który odpowiada za produkcję hormonów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania tarczycy.

Choroba Hashimoto – kto choruje?

Choroba Hashimoto dotyka przede wszystkim panie w wieku średnim, aczkolwiek może zdarzyć się także u kobiet młodszych. Jeżeli jednak wcześnie zauważmy niepokojące objawy, wówczas bez trudu można całość kontrolować. W wielu przypadkach z chorobą tą zmagają się również dzieci.

Biorąc natomiast pod uwagę płeć, z chorobą Hashimoto borykają się głównie kobiety, rzadziej mężczyźni. Aczkolwiek zdarzają się przypadki takich zachorowań.

Prawdopodobieństwo zachorowania na chorobę Hashimoto jest większe w przypadku osób z cukrzycą typu 1. Częstsze zachorowania notowane są również u tych osób, w rodzinie których odnotowano którąś z chorób tarczycy. Zdarzają się przypadki, że matka z chorobą Gravesa-Basedowa (związana z nadczynnością gruczołu tarczowego) rodzi córkę, która boryka się z chorobą Hashimoto (wiążąca się nieodłącznie z niedoczynnością tarczycy).

Choroba Hashimoto – inne czynniki ryzyka

Choć chorobę Hashimoto określa się jako chorobę rodzinną, istnieje wiele innych czynników, które mogą wyzwalać schorzenie. Uważa się bowiem, że do chorób o charakterze autoimmunologicznym przyczynia się długotrwały stres, przemęczenie, skłonność do infekcji, a nawet problemy natury psychicznej.

Jak objawia się choroba Hashimoto?

Bardzo często zdarza się, że choroba Hashimoto daje niezbyt czytelne objawy. Wówczas bardzo łatwo ją zbagatelizować, przez co nie możemy żyć w błogiej nieświadomości, że chorujemy.

Bywa tak, że tarczyca zmienia się pod wpływem stanów zapalnych, tworząc charakterystyczne wole, co sprawia że gruczoł staje się twardy, nierówny i spoisty. Niestety bardzo rzadko objawia się to bólem, choć niekiedy może pojawić się „ucisk gardła” czy uczucie pełności w gardle.

Bywa i tak, że choroba Hashimoto przebiega wraz z zanikiem tarczycy. Gruczoł zaczyna produkować zwiększone ilości hormonów  po to, by po upływie kilku miesięcy, a nawet lat przekształcić się w niedoczynność tarczycy. Wówczas pojawiają się objawy, które powinny nas zaniepokoić. Zalicza się do nich: ciągłe uczucie senności, wahania nastrojów, problemy z koncentracją i pamięcią, szorstkość i suchość skóry, obfitymi miesiączkami. Niekiedy choroba objawia się bólem stawów i mięśni, zaparciami, czy też tyciem mimo normalnego apetytu.

Jak widać są to objawy, które mogą sygnalizować z pozoru błahe dolegliwości. Dlatego też powinniśmy być czujni, by nie okazało się, że choroba jest w pełni rozkwitu.

Jak rozpoznać chorobę Hashimoto?

By mieć pewność, że wszystkie charakterystyczne objawy to symptomy niegroźnych dolegliwości, warto wykonać stosowne badania. Podstawą jest oczywiście wizyta u endokrynologa – specjalisty od gruczołów, hormonów. Chorobę Hashimoto specjalista jest w stanie rozpoznać na podstawie badania palpacyjnego. Aczkolwiek warto uzupełnić je o dodatkowe badania.

Podstawą jest oczywiście określenie poziomu tyreotropiny (TSH) – hormonu przysadki mózgowej, które odpowiedzialny jest za prawidłowe kierowanie funkcjami gruczołu tarczowego. Jeżeli wyniki badań wskazują na podwyższony poziom TSH, może to świadczyć o niedoczynności tarczycy. Jeśli podwyższony poziom TSH towarzyszy normalnemu bądź obniżonemu poziomowi hormonów tarczycy, a pacjent nie zażywa leków wywołujących niedoczynność, nie przechodził operacji tarczycy oraz nie była poddana leczeniu radioaktywnym jodem, jest chory na niedoczynność gruczołu tarczowego spowodowanego chorobą Hashimoto.

W celu potwierdzenia diagnozy, specjaliści zalecają wykonanie dodatkowych badań. Pozwalają one stwierdzić obecność przeciwciał gruczołu tarczycowego.

Jak leczyć?

Przede wszystkim należy zachować czujność. Warto mieć świadomość, że systematyczne badanie tarczycy jest w stanie wykryć początki choroby. Specjaliści zalecają, by badanie polegające na oznaczeniu poziomu TSH i hormonów tarczycy wykonywać już od 20 roku życia, a następnie powtarzać je co kilka lat.

Jeżeli zostanie stwierdzona niedoczynność gruczołu tarczowego, wówczas zaleca się zażywanie substytutów tyroksyny, których celem jest wyrównanie poziomu hormonów tarczycowych.

5,0 k