Nadczynność tarczycy i jej postaci

Oceń ten artykuł

Każdy z pewnością orientuje się, że nadczynność tarczycy spowodowana jest nadmierną produkcją hormonów tarczycowych. Wydzielanie nadmiernej ilości hormonów to efekt pobudzenia gruczołu tarczowego przez hormon tyreotrypowy (TSH) przysadki mózgowej. Tarczyca może wydzielać hormony w nadmiarze na skutek działania innych związków mających białkową budowę. Nadczynność tarczycy może być również spowodowana samoistnym gruczolakowa tym przerostem tarczycy.

Nie wszyscy jednak wiedzą, że nadczynność tarczycy ma niejedno imię. Postaci tej choroby jest kilka. Postanowiłam więc krótko scharakteryzować te schorzenia.

Choroba Gravesa-Basedowa

Jedną z najczęściej postaci nadczynności tarczycy jest choroba Gravesa-Basedowa. Schorzenie to spowodowane jest nadmierną produkcją tyroksyny, która jednak nie przyczynia się do zahamowania czynnika powodującego wyzwalanie TSH.

Choroba Gravesa-Basedowa bardzo często jest następstwem przeżyć psychicznych, wielkiego strach, głębokich sytuacji stresowych. Ale może także być spowodowana zatruciami tlenkiem węgla, przebytym zapaleniu mózgu. W związku z takimi czynnikami wyzwalającymi chorobę Gravesa-Basedowa przypuszcza się, że pobudzenie ośrodków korowych i podkorowych mózgu może stać się przyczyną rozregulowania sprzężenia zwrotnego między gruczołem obwodowym i układem przysadkowo-podwzgórzowym, a tym samym wystąpienia choroby Gravesa-Basedowa. Jednakże to nie wszystko, bowiem – jak się okazuje – u osób, u których wykryto chorobę Gravesa-Basedowa stwierdza się we krwi obecność długo działającego czynnika stymulującego tarczycę (LATS) oraz krótko działający czynnik stymulujący (SATS). Obecności tych czynników nie obserwuje się u osób zdrowych. Można więc dojść do wniosku, że stanowią one białka wytwarzane na skutek zachodzących procesów immunologicznych.

Chorobę Gravesa-Basedowa można najczęściej obserwować u młodych kobiet. Rzadko kiedy schorzenie to dotyka mężczyzn. Rozpoznanie tego schorzenia wcale nie jest trudne, gdyż daje ono kilka charakterystycznych objawów. Zalicza się do nich przede wszystkim wytrzeszcz gałek ocznych. Ponadto choroba Gravesa-Basedowa manifestuje się wolem czy przyspieszeniem tempa. Dodatkowo można zauważyć wewnętrzne niepokoje chorego, drżenie rąk, widoczna utrata wagi mimo wzmożonego apetytu. Bardzo często pojawia się uczucie ciągłego zmęczenia, osłabienie mięśni. Skóra jest gładka, wilgotna oraz ciepła.

Chorobę Gravesa-Basedowa można rozpoznać na objawach klinicznych. Ponadto potwierdza się je dodatkowymi badaniami.

Gruczolak toksyczny

Drugą postacią nadczynności tarczycy jest gruczolak toksyczny. I ta choroba występuje znacznie częściej w przypadku kobiet aniżeli w przypadku mężczyzn. Różnica między gruczolakiem toksycznym a chorobą Gravesa-Basedowa polega na tym, że ta pierwsza dotyczy przede wszystkim kobiet powyżej czterdziestego roku życia. Dla przypomnienia – choroba Gravesa-Basedowa to choroba typowa dla młodych kobiet.

Gruczolak toksyczny uczynnia się głównie w okresie przekwitania. Pojawia się u pań, u których w ciągu dotychczasowego życia powstawały Male guzki tarczycy, które były nieczynne pod względem hormonalnym. Guzki te mogą mieć różne rozmiary – mogą być małe lub duże. Mogą występować pojedynczo bądź może być ich więcej.

W gruczolaku toksycznym nie obserwuje się objawów „ocznych”. Pojawiają się wyłącznie taki objawy, które dotyczą nadmiarem hormonów tarczycowych. Pojawia się drżenie rąk, skóra staje się ciepła i gładka. Można również zaobserwować pobudzenie ruchowe.

W gruczolaku toksycznym czynność serca bardzo często jest przyspieszona, niemiarowa. Dzieje się tak, ponieważ nadmiar tyroksyny wpływa toksycznie na mięsień sercowy, który bywa już uszkodzony innymi chorobami. Bardzo często więc może pojawiać się niewydolność serca, któremu towarzyszą obrzęki kończyn oraz powiększenie wątroby.

Rozpoznanie gruczolaka toksycznego polega na wykonaniu podobnych badań, jak w przypadku choroby Gravesa-Basedowa. Leczenie natomiast wiąże się z podawaniem leków hamujących tarczycę. Gdy leczenie przyniesie efekt, chorego poddaje się najczęściej operacji, która polega na usunięciu zmienionej gruczolakowa to części tarczycy.

Przełom tarczycowy

Kolejną postacią nadczynności tarczycy jest przełom tarczycowy. Choroba ta polega na nagłym i gwałtownym nasileniu się nadczynności tarczycy. Schorzenie to może wiązać się z występowaniem groźnych objawów ze strony układu krążenia.

Przełom tarczycowym może zostać spowodowana nieleczoną nadczynnością tarczycy. Natomiast bezpośrednią przyczyną przełomu tarczycowego może stać się zabieg, który został wykonany podczas nierozpoznanej nadczynności tarczycy, na przykład: usunięcie zęba, przerwanie ciąży, czy nawet silne wzruszenia oraz emocje.

W przełomie tarczycowym następują nasilone objawy nadczynności tarczycy. Pojawia się wysoka gorączka (powyżej 40 stopni Celsjusza), obfite poty, pobudzenie ruchowe i psychiczne. W następnym okresie schorzenia następuje ogólne osłabienie, adynamia mięśniowa oraz zapaść. Bardzo często przełom tarczycowy może zakończyć się śmiercią.

 

1 komentarz

Skomentuj

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>


Copyright © Tarczyca.net.pl by Ania Chmielewska